تبلیغات
ادبیات فارسی(زندگی نامه ی شاعران و نویسندگان ایران) - غزل
قالب
تاریخ : دوشنبه 23 خرداد 1390 | 06:45 ق.ظ | نویسنده : وحید احمدیان

همسرم بد تا نكن با من ، به دردت میخورم

                                         بچه ها  خوبند اما من به دردت میخورم


دیر و زود این بچه ها  از پیش ما ها می روند

                                         پس مرا دریاب زیرا من به دردت میخورم


هیچ كس یك قرص یا شربت به دستت داده است؟

                                          وقت تب یا آنفولانزا من به دردت میخورم


وقت یك بیماری صعب العلاج ، آن وقت كه

                                          می روی در حال اغماء به من دردت میخورم


مجلس ختمت نمی خواهد مگر صاحب  عزا

                                            پس زبانم لال ، آنجا من به دردت میخورم


دست گل شب های جمعه بر مزارت می برم

                                             همچنین خر ما و حلوا ، من به دردت میخورم


پس بیا اهل مدارا باش با وضعم بسا

                                                غر نزن  این قدر والا من به دردت میخورم


تازه چندین كیس قابل  هم در این اطراف هست

                                                 دردسر را كم كنم یا من به دردت میخورم؟!

             



  • پ
  • سوء زن
  • ضایعات