تبلیغات
ادبیات فارسی(زندگی نامه ی شاعران و نویسندگان ایران) - سبك هندی
قالب
تاریخ : پنجشنبه 1 اردیبهشت 1390 | 02:15 ب.ظ | نویسنده : وحید احمدیان

سبك هندی كه در ایران از قرن یازدهم آغاز شد در قرن دوازدهم پایان یافت. اما در شبه قاره ی و افغانستان به حیا ت خود ادامه داد. شاعرانی چون بابافغانی شیرازی و شرف جهان قزوینی در غزل به توصیف عواطف و احساسات واقعی خود در كشاكش روی داد های عاشقانه ی عادی می پرداختند و گاه آن را با گله و شكایت همراه می كردند. افراط در واقعه گویی موجب پیدا شدن ( واسوخت ) گردید كه در آن عاشق عكس العمل های قهر و عتاب خود را در مقابل ناسپاسی معشوق نشان می دهد. وحشی بافقی از شاعران برجسته ی سبك( واسوخت ) است بعد از این دو سبك میانی، سبك هندی با ظهور صائب در ایران و بیدل دهلوی در هندوستان شكل گرفت و رواج یافت.

ویژگی زبانی

1) به گار گرفتن اصطلاحات و لغات مردم عامه

2) بی توجهی به متانت و صحت زبان

3) آوردن تركیبات غریب و نا مانوس

ویژگی های فکری

1) توجه به معنی و مضمون و رها كردن زبان

2) اظهار نامرادی و یاس

3) واقعه گویی و واسوخت

4) بیات احوالات شعر و عواطف شخصی

5) توجه به فرهنگ عامیانه

ویژگی اد بی

1) مضمون سازی كه یكی از مهم ترین در سبك هندی  و از ابدعات صائب است

2) تازه گویی و نازك اندیشی و نكته سنجی و دقت در جزئیات

3) پیچیدگی و ابهام در كلام

4) استفاده ی فراوان از تمثیل و اسلوب معادله

5) آوردن كنایات و استعارات دور از ذهن

6) استفاده از بحر طولانی عروضی و تكرار قافیه

پرگویی ( كه شاعرانی همچون صائب و بیدل صاحب چندین دیوان هستند )

8) حسن تعلیل

شاعران سبك هندی علاوه بر آنهایی كه  نامشان برده شد می توان به محتشم كاشانی ،كلیم كاشانی عرفی شیرازی ( كه در دیوان وی آرایه ی جناس غوغا می كند ) غالب دهلوی، و طالب آملی اشاره كرد 



  • پ
  • سوء زن
  • ضایعات